Środowisko rodzinne a rozwój muzyczny dziecka

       Rodzina jest podstawową oraz najważniejszą instytucją społeczną, która ponosi główny ciężar odpowiedzialności za wychowanie oraz kształtowanie osobowości małego człowieka. Przyczynia się również do rozwoju pierwszych zdolności, umiejętności oraz zainteresowań dziecka. To właśnie od rodziców dziecko uczy się sposobów komunikowania się ze światem oraz nabywa pierwsze umiejętności, w tym również umiejętności muzyczne. Środowisko rodzinne powinno zapewniać dziecku różne formy kontaktu dziecka z muzyką (zarówno bierne jak i czynne) oraz kultywować i przekazywać rodzinne tradycje muzyczne.
      Do czynnych form kontaktu z muzyką, które powinny realizować się nie tylko  w przedszkolu, ale i w rodzinie należą:

  • Śpiew - można podzielić go na dwie fazy: pierwsza to śpiew dla dziecka, druga to śpiew z dzieckiem. Piosenki, które śpiewamy mogą pochodzić z różnego repertuaru. Wspólne śpiewanie powinno odbywać się jak najczęściej, przy różnych okazjach.
  • Gra na instrumentach muzycznych – forma ta jest szczególnie ciekawa dla dzieci w wieku przedszkolnym. Powinny one mieć możliwość gry niekoniecznie na standardowych instrumentach (pianino, gitara), ale na łatwo dostępnych, prostych instrumentach perkusyjnych . Wystarczy razem z dzieckiem skonstruować grzechotkę np. z plastikowej butelki oraz kaszy i na niej wystukiwać określone rytmy czy tworzyć akompaniamenty do piosenek. Już samo konstruowanie instrumentu, ozdabianie go dostarczy dziecku oraz rodzicowi wiele radości.
  • Ruch do usłyszanej melodii – rodzice powinni czynnie włączać się w tą formę, gdyż rozwija ona w dziecku umiejętności związane z wyczuwaniem    w melodii określonych struktur rytmicznych i melodycznych oraz rozwija wrażliwość na zmianę tempa i dynamiki.

Do biernych form kontaktu z muzyką zaliczamy:

  •  Słuchanie muzyki – dotyczy zarówno słuchania muzyki „na żywo” (koncerty, imprezy muzyczne) oraz słuchania piosenek z płyt, audycji radiowych, oglądania muzycznych audycji telewizyjnych.
  • Gromadzenie płytoteki – z słuchaniem muzyki wiąże się kolekcjonowanie nagrań, które powinny być zróżnicowane. Dziecko powinno, oprócz repertuaru piosenek dziecięcych, słuchać także muzyki klasycznej, jak i innych gatunków muzyki.

        Rodzice nie muszą być profesjonalnymi muzykami ani nie muszą grać na instrumentach, by właściwie kierować rozwojem zdolności i umiejętności muzycznych swojego dziecka. Wystarczy jeśli potrafią śpiewać względnie poprawną intonacją oraz rytmicznie poruszać się. Ważne  jest, aby rodzice mieli świadomość odpowiedzialności za rozwój muzyczny swojego dziecka, od momentu jego narodzin, a nawet już w okresie prenatalnym.
       Pamiętajmy, że dbając o rozwój muzyczny dziecka, dbamy o jego:
-  wysoki poziom zdolności, umiejętności muzycznych,
-  lepszą  pamięć,
-  lepiej rozwiniętą wyobraźnię, spostrzegawczość,
-  lepiej rozwiniętą  mowę , myślenie i koncentrację.
 
Realizujmy zatem różnorodne formy kontaktu z muzyką nie tylko w przedszkolu, ale również w domu.  
 

Bibliografia:
1.B. Bonna „Rodzina i przedszkole w kształtowaniu umiejętności muzycznych dzieci. Zastosowanie koncepcji Edwina E. Gordona.”
2.B. Bonna „Aktywność muzyczna rodzin wobec dzieci w świetle badań”,
w:  A. Michalski (red.), Nowe koncepcje edukacji muzycznej
 Opracowanie: Marta Mrozińska