Dysleksja

DYSLEKSJA ROZWOJOWA

            Rozwój psychofizyczny większości dzieci w wieku przedszkolnym mieści się w granicach norm dla wieku i jest w miarę harmonijny. Jednak istnieje pewien procent dzieci, które od najmłodszych lat życia wykazują odmienne tempo rozwoju. Są wśród nich dzieci o rozwoju przyśpieszonym, opóźnionym, a także dzieci z dysharmoniami rozwojowymi, czyli z tzw. fragmentarycznymi deficytami rozwojowymi. Są to dzieci u których mogą wystąpić specyficzne trudności w uczeniu się (tzw. dysleksja rozwojowa).
            „Dysleksja rozwojowa", czyli specyficzne trudności w nauce czytania i pisania to zaburzenie manifestujące się trudnościami w nauce czytania i pisania, mimo stosowania standardowych metod nauczania, inteligencji na poziomie przeciętnym i sprzyjających warunków społeczno-kulturowych. Jest spowodowana zaburzeniami podstawowych funkcji poznawczych.
Objawy dysleksji rozwojowej
Trudności w czytaniu i pisaniu ujawniają się dopiero w szkole, ale już w okresie przedszkolnym można zauważyć objawy, które cechują tzw. dzieci "ryzyka dysleksji”.
Należą do nich:

  • trudności w zapinaniu ubrania, sznurowaniu butów itp.,
  • trudności w zapamiętywaniu i wypełnianiu więcej niż jednego polecenia w tym samym czasie,
  • opóźnienie rozwoju mowy: trudności w wypowiadaniu się, wadliwa wymowa, częste przestawianie głosek i wyrazów,
  • trudności z przypominaniem sobie nazw przedmiotów,
  • mylenie nazw kierunków: prawa-lewa,
  • oburęczność,
  • trudności z wykonywaniem zabaw dydaktycznych angażujących funkcje wzrokowe (mozaiki, układanki, puzzle, układanie wzorów z klocków), dzieci te tworzą często własne ładne kompozycje, lecz nie potrafią układać wg. wzorów,
  • prymitywne rysunki, schematyczne, ubogie w szczegóły,
  • trudności w nauce wierszyków,
  • trudności z wydzielaniem i syntetyzowaniem głosek,
  • trudności z różnicowaniem głosek zbliżonych fonetycznie np: noże-nosze, bułka-pułka,
  • trudności w zabawach ruchowych, wymagających sprawności manualnych, np. rzucanie i chwytanie piłki.

Dzięki znajomości symptomów zapowiadających możliwość wystąpienia w przyszłości dysleksji rozwojowej, można bardzo wcześnie próbować przewidywać trudności w szkole i poddawać dziecko oddziaływaniom stymulacyjnym. Dzieci ryzyka dysleksji powinny korzystać z opieki specjalistów, aby nadrobić opóźnienia rozwojowe jeszcze przed podjęciem nauki szkolnej. Skuteczność interwencji zależy od tego jak szybko rozpoznamy problem. Dziecko ryzyka dysleksji nie musi stać się uczniem dyslektycznym, jeśli wyrówna się dysharmonie w rozwoju psychomotorycznym. Sytuację dziecka ryzyka dysleksji wyznaczają warunki organizacyjne, nauczyciel – jego wiedza, umiejętności i postawa wobec problemu dziecka, a także świadomość i aktywność rodziców.

Opracowanie: mgr WIESŁAWA LIPKA

Bibliografia:

  1. Bogdanowicz M.: O dysleksji czyli specyficznych trudnościach w czytaniu i pisaniu - odpowiedzi na pytania rodziców i nauczycieli, Lublin, 1994r.
  2. Sawa B.: Jeśli dziecko źle czyta i pisze, WsiP, Warszawa 1980r.